Korzystając ze strony www.pirania-sklep.pl wyrażasz zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies.
Zapoznaj się z naszą Polityką plików cookies.
Nie pokazuj więcej tego komunikatu.

Kropkowany drapieżnik z zimnej wody

Środowiskiem jego życia są rzeki, potoki i jeziora, a jego rozsiedlenie limitowane jest tylko warunkami termicznymi wody. Fakt ten sprawia, iż pstrąg potokowy, poprzez działanie człowieka, objął swoim zasięgiem wszystkie kontynenty z wyjątkiem Antarktydy. W wielu krajach uważany jest za gatunek inwazyjny, wypierający rodzime np. Nowa Zelandia czy Ameryka północna, gdyż napotykając odpowiednie warunki środowiskowe świetnie się aklimatyzuje i podejmuje rozród. Potwierdzeniem tej tezy jest fakt, iż spotykany jest nawet w Afryce, w rzekach odprowadzających wodę z Kilimandżaro. W Polsce występuje licznie w rzekach Pomorza Zachodniego oraz Warmii i Mazur:

Rzeka Skotawa woj. Zachodnio-Pomorskie

Rzekach Jury Krakowsko-Częstochowskiej oraz Roztocza:

Rzekach i potokach Sudetów, Karpat i Podkarpacia:

Pstrąg potokowy jest rybą litofilną- oznacza to, że do rozrodu potrzebuje substratu kamiennego. Na tarliska wędruje nocą, w górę rzek i jeśli zabudowa potoków na to pozwala, wchodzi w ich dopływy. Samice osiągają dojrzałość, w zależności od warunków środowiskowych, w drugim lub trzecim roku życia. Samce rok wcześniej. Czas tarła przypada na jesień. Rozpoczynają je pod koniec września lub w październiku, gdy temperatura wody osiągnie 8-9*C. Do rozrodu wybierają płytkie odcinki z wartkim nurtem i dnem pokrytym żwirem. Wśród pstrągów występuje swego rodzaju monogamia, czyli jedna samica przystępuje do tara z jednym samcem. Rozpoczyna się ono od wykopania przez samicę gniazda w kształcie elipsy w którego skład wchodzi dołek, kopiec i odsypisko. Samica buduje gniazdo wykonując szybkie ruchy ogonem. Mają one na celu głównie usunięcie lekkich frakcji sedymentujących na dnie rzeki. Badania pokazały, iż owa lekka frakcja w postaci iłu, mułu oraz piachu znacząco wpływa na procent wylęgniętych larw. Już 30% zawartości frakcji lekkiej w substracie gniazda na tyle skutecznie blokuje przepływ wody przez gniazdo i oblepia ikrę do takiego stopnia, że ilość wylęgniętej ikry spada do 10%!

Pamiętajmy zatem aby ograniczać brodzenie w małych rzekach do czasu wylęgnięcia się larw co, w zależności od temperatury wody, ma miejsce na przełomie marca i kwietnia.

Pstrągi to ryby mięsożerne ich podstawowym pożywieniem jest fauna denna, nadwodna oraz drobne kręgowce, żaby raki i oczywiście ryby. Faktem który my wędkarze powinniśmy wykorzystać jest duża agresja, terytorializm i kanibalizm. Pstrąg podobnie jak szczupak, w pewnych warunkach nie odpuści żadnemu konkurentowi który znajdzie się w pobliżu jego kryjówki, nawet gdy jest to jego krewny. Sprawia to, iż bardzo skutecznymi są wszelkie imitacje potokowców, szczególnie woblery, które wiernie oddają wygląd żywej rybki. Należy też pamiętać o tym, że pstrąg potokowy posiada świetny wzrok, dlatego szczególnie trudno przechytrzyć go w przejrzystej wodzie. W tym wypadku lekkie zmętnienia są pożądane. W przypadku połowu na tzw. trąconej warto sięgnąć po wszelkiego rodzaju imitacje bezkręgowców, które z powodu opadów czy podniesienia się poziomu wody, trafiły w odmęty naszej rzeczki.

Pstrągi potokowe jako ryby reofilne zajmują stanowiska w pobliżu głównego nurty który niesie chłodną i dobrze natlenioną wodę. Niemiej jednak nie stoją bezpośrednio w nurcie, szukają miejsc w których mogą się przed nim schronić. Ciągłe utrzymywanie się w prądzie wymagało by bowiem od nich zbyt dużego nakładu energii. Dlatego wszelkiego rodzaju przeszkody znajdujące się w nurcie są najchętniej zasiedlane przez potokowce. Zwalone drzewa, podmyte korzenie czy kamienie leżące w korycie cieku tworzą, często niewidoczne z nad powierzchni wody, cienie i prądy wsteczne- będące idealnymi schronieniami dla ryb. Dodatkowo faktem jest, iż pstrągi unikają mocnego nasłonecznienia, dlatego tak ważne są pasy drzew nad rzekami. Cień rzucany na wodę, zapobiega jej zbytniemu nagrzewaniu, korzenie natomiast stanowią barierę biologiczną dla zanieczyszczeń trafiających do rzek z gleby.

Piękny przykład zdrowego potoku pstrągowego.

Już wkrótce luty, miesiąc w którym sezon na pstrągi potokowe rusza pełną parą. Zachęcam wszystkich do wybrania się nad najbliższą rzeczkę, a nóż okaże się ona pstrągowym eldorado czego i Wam i sobie życzę.

W następnym artykule postaram się przybliżyć nieco dietę pstrągów oraz gatunki ryb, które występują w sąsiedztwie kropkowanych drapieżników.

Robert Waradzyn